Jouw eigen volmaaktheid

Een oud Indiaas verhaal vertelt over de tijd dat alle mensen goden waren, en dus volmaakt. Maar omdat zij daar misbruik van maakten, besloot Brahman, de oppergod, de mensen hun goddelijkheid af te nemen. Hij wilde deze verstoppen op een plek waar ze nooit zouden zoeken. Het probleem was nu:

Waar verstop je de goddelijke volmaaktheid van de mens?

Alle ondergoden werden bijeengeroepen om dit probleem op te lossen. Zij zeiden: "Laten we het in de aarde verbergen". Maar Brahman antwoordde dat dat geen zin had: "als de mensen de aarde omploegen zullen ze het terugvinden".

Toen zeiden de ondergoden: "Laten we de goddelijke volmaaktheid van de mens dan naar de bodem van de zee werpen". Opnieuw antwoordde Brahman dat dat geen zin had. Vroeg of laat zouden de mensen de zeeën gaan verkennen en de volmaaktheid terugvinden. Daarop kwamen de goden tot de conclusie dat zij geen plek op aarde konden bedenken waar de mens zijn goddelijkheid niet zou zoeken.

Toen zei Brahman: "We zullen de goddelijke volmaaktheid van de mens verstoppen diep in hemzelf. Dat is de enige plek waar hij nooit zal gaan zoeken".

De boodschap is duidelijk. Je zoekt als mens de hele wereld af naar je geluk, naar je bevrediging, naar je heelheid. Ieder plekje van de aarde is verkend. We reizen ons suf voor nieuwe ervaringen, hogere pieken en bijzondere belevenissen. Maar zolang je het zoekt in de buitenwereld, blijf je voor altijd zoekende. Altijd maar zoekend naar groener gras. Altijd zoekend in het volgende moment. Altijd maar denkend dat dit het niet kan zijn.

Ondertussen is het altijd bij je.

Waar je ook bent, de toegang tot de bron van het geluk ligt altijd in jezelf. En eigenlijk weet je dat maar al te goed. Want wie kent niet de momenten van werkelijk geluk. Die komen vaak heel onverwacht, plotseling, als een dief in de nacht. In een verloren ogenblik, dat je even geen planning hebt, even geen afspraken, tussen twee bezigheden in. Bijvoorbeeld vlak voor je naar bed gaat, of juist als bij het wakker worden, bij een opkomende zon, een moment zonder gedachten.

Bron van het verhaal van Brahman: Pierre Pradervand - De zachte kracht van zegening.